Tevfik, insanın başarıyla kurduğu ilişkiyi kökten sorguluyor. Çabanın, disiplinin ve iradenin kutsandığı bir dünyada; sonucu sahiplenmenin ne kadar haklı, ne kadar yanıltıcı olduğunu masaya yatırıyor.
 
Tevfik; insanın gayretini inkâr etmeden, sonucu mutlaklaştırmaktan vazgeçmeyi öğretir. Başardığını zannettiği yerde kibri, başaramadığını düşündüğü yerde ise umutsuzluğu besleyen bakışı çözer.

Dergi boyunca başarı–başarısızlık, nefis–ruh, irade–teslimiyet arasındaki gerilim; psikolojik, biyolojik ve manevi katmanlarıyla ele alınıyor. Beynin “başarmak” algısıyla nefsin doyumsuz talepleri arasındaki fark açığa çıkarılırken, gerçek huzurun sonuçta değil yönelişte saklı olduğu hatırlatılıyor.