Kadim Hacamat, insanlık tarihine “ilkel” etiketiyle bakmayı reddeden bir perspektiften, hacamat ilminin teşhis ve tedavi bütünlüğü içinde ele alır. Vahyin yön verdiği tıbbî bilginin, insan fizyonomisi değişmeden bugüne nasıl ulaştığını ortaya koyar. Tarih, arkeoloji ve tıp verileri ışığında hacamatı mistik bir uygulama değil; sistemli, ölçülü ve ilme dayalı bir tedavi yöntemi olarak konumlandırır.

Kitapta hacamatın tarihi kökenlerinden Tıbb-ı Nebevî’ye, fizyonomiden bölgesel teşhis aşamalarına kadar uzanan bir çerçeve sunulur. Özel hacamat uygulamaları, farklı rahatsızlıklar için yöntemler, uygulama sıklığı ve kimlere yapılmaması gerektiği gibi konular, teorik ve pratik boyutlarıyla ele alınır.