Edeb, insanın yalnızca davranışlarını değil; ruhunu, dilini ve niyetini terbiye eden asli bir ölçüdür. Bu eser, edebin bedenle sınırlı bir görgü değil, insanı Allah’a yaklaştıran ruhanî bir istikamet olduğunu ortaya koyar. Sözden suskunluğa, aileden topluma, ibadetten gündelik hayata kadar edebin kaybolduğu yerde nasıl bir çözülme başladığını; edebin ihyasıyla ise insanın nasıl dirildiğini anlatır.